Για τη θεωρία των «άκρων»

«Η άκρα Αριστερά συναντά την αναρχία, με το λαϊκισμό να αποτελεί το συνδετικό τους κρίκο. Ομως, δυστυχώς, ο λαϊκισμός, όταν συνδυάζεται με την απόγνωση και τη δημαγωγία, μπορεί να γίνει ακόμα περισσότερο επικίνδυνος. Το είδαμε στα επεισόδια βίας σε πολλές χώρες, αλλά και σε φαινόμενα μισαλλοδοξίας. Και η άκρα Δεξιά, επίσης, συστηματικά καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία και δηλητηριάζει τις κοινωνίες. Το χειρότερο είναι ότι και τα δύο άκρα τροφοδοτούν το ένα το άλλο και διαλύουν τις κοινωνίες». Αυτά είπε προχτές ο πρωθυπουργός και δεν είναι πρώτη φορά που προπαγανδίζει την αντιδραστική και επικίνδυνη θεωρία των «άκρων». Αλλωστε, η αστική προπαγάνδα, τα τελευταία χρόνια, αναπαράγει αυτή τη θεωρία, με στόχο την αντιμετώπιση του εργατικού, γενικότερα του λαϊκού κινήματος. Την προβάλλουν με μεγάλη οξύτητα την περίοδο που οργανώνονται και εξελίσσονται μεγάλες εργατικές, λαϊκές κινητοποιήσεις, ταξικές αναμετρήσεις κόντρα στην πολιτική που πασχίζει να βγάλει από την οικονομική κρίση το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, τσακίζοντας δικαιώματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων και εξαθλιώνοντας τη ζωή τους. Οι αστοί και τα κόμματά τους έχουν γνώση ότι αυτή η πολιτική, αλλά και η έξαρση της αντεργατικής δράσης των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, οξύνει στο έπακρο την αντίθεσή τους με τους εργαζόμενους. Ξέροντας και οι ίδιοι ότι ο καπιταλισμός στο μονοπωλιακό του στάδιο και ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, άρα και τεράστιας όξυνσης των ενδομονοπωλιακών ανταγωνισμών, για να μπορεί να αναπαράγεται η κερδοφορία και το κεφάλαιο χρειάζεται αφενός πάμφθηνη εργατική δύναμη, αφετέρου δυνατότητα επένδυσης σε μέσα παραγωγής για αύξηση της παραγωγικότητας, δηλαδή τους παράγοντες που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα, ενισχύουν την τάση - αυτό είναι βασικό - της ολοένα και μεγαλύτερης ισοπέδωσης μισθών, συντάξεων, αύξησης των φόρων στο λαό, περικοπών σε λαϊκές ανάγκες που καλύπτονταν σε ένα βαθμό από τον κρατικό προϋπολογισμό (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια κ.λπ.). Αρα αδυνατούν να χειραγωγούν τους εργαζόμενους έστω με μικροπαροχές.

Ν. Σοφιανός στο ΜΕΓΚΑ: Μαζική οργανωμένη ανυπακοή στη φορολεηλασία (VIDEO)

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει πάντα μέσα στις προβλέψεις για την κρίση;

Όχι, δεν είναι αστείο. Όχι δεν γράφτηκε από κάποιον για να αυτοξεφτιλιστεί. Είναι δημοσίευση, που αλλού, στο left.gr.

Στην αρχή ήταν ο καζινοκαπιταλισμός, λίγο πιο μετά ήταν η κρίση δανεισμού, αργότερα έγινε κρίση χρέους, κρίση διαφθοράς. Όλα αυτά εκτός από καπιταλιστική οικονομική κρίση. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Ότι προεκλογικά ο Τσίπρας έκανε ήρωα το Ραχόϊ, που τάχα διαπραγματεύτηκε σκληρά; Ότι λέει τώρα ότι έλεγε ο Σαμαράς όταν ήταν αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ; Ή να θυμηθούμε την προγραμματική αντιπολίτευση στο «λεφτά υπάρχουν» (την προγραμματική αντιπολίτευση την ανέτρεψε η ζωή μόλις 5 μήνες αφού εξαγγέλθηκε. το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή είχε πει τότε "πόλεμο στον πόλεμο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ"); Ή ότι στην αρχή ξόρκιζε το ΔΝΤ και τώρα λέει τα ίδια για τη διαχείριση της κρίσης;

Αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα όντως τα λένε όλοι (και όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι, τα κανάλια της «διαπλοκής», οι «ανίκανοι» διαπραγματευτές, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής που λένε για κρεμάλες στα λαμόγια και ψάχνουν το παράνομο χρέος για να το διαγράψουν). Σαν τις σουπιές ρίχνουν μελάνι για να μην φανεί η πραγματική αιτία της κρίσης, ο καπιταλισμός, που τον υπερασπίζονται. Ας αφήσουν λοιπόν την μπουρδολογία. Η πραγματικότητα το έχει ήδη γράψει: μόνο το ΚΚΕ έχει επιβεβαιωθεί στις εκτιμήσεις του.

ΥΓ: το άλλο το αστείο για τα «θεωρητικά εργαλεία» του ΣΥΡΙΖΑ το αφήνουμε ασχολίαστο

Κοροϊδία με τη σέσουλα από τον Σαμαρά...

Οι όψιμοι λεονταρισμοί της κυβέρνησης που προηγήθηκαν της απόφασης του Γιούρογκρουπ αντικαθίστανται σε χρόνο μηδέν από υποκλίσεις στη συγκεκριμένη απόφαση, ψεύτικες υποσχέσεις με τη σέσουλα στο λαό που βογκάει από το μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων, αλλά και μήνυμα αποφασιστικής τσάκισης του εργατικού και λαϊκού κινήματος που αντιστέκεται στα βάρβαρα μέτρα.

Έτσι, ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα βγάζει ξανά το χιλιοπαιγμένο και χιλιοδιαψευσμένο χαρτί ότι δήθεν «αν η Ελλάδα εφαρμόσει όσα υπέγραψε και κυρίως τις διαρθρωτικές αλλαγές, δε θα γίνουν άλλες περικοπές» και παίζει πάλι την κασέτα της «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας» ως προϋποθέσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Κοροϊδεύει κατάμουτρα τους εργαζόμενους τη στιγμή που η διαρκής αντιλαϊκή πολιτική έχει ήδη θωρακιστεί ώστε οι ρυθμίσεις σε βάρος των εργαζομένων να επιβάλλονται αυτόματα και η ίδια η Ευρωζώνη επιβάλλει μνημόνια διαρκείας προς όφελος της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Υποκριτικά μιλάει για «ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη», τη στιγμή που η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά βαθαίνει όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις να οξύνονται.

Ο Α. Σαμαράς υποστηρίζει ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός για την ανάπτυξη. Όμως και όταν ακόμα έρθει αυτή τη ανάπτυξη δεν πρόκειται να ωφελήσει το λαό. Η ανάπτυξη είναι για τα μονοπώλια, για να αυξήσουν τα κέρδη τους πάνω στα πτώματα των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Πράγματι, γι’ αυτήν την ανάπτυξη μεριμνά τόσο ο Αντ. Σαμαράς και τα συνεταιράκια του στην κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) όσο και όλα τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, που ακόμα και όταν δεν ψηφίζουν τα βάρβαρα μέτρα, φροντίζουν με τη στάση και τις θέσεις τους να αθωώνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την πλουτοκρατία για να αποπροσανατολίζουν το λαό.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα έχουν ήδη κάνει πολλές θυσίες για την κρίση για την οποία δεν ευθύνονται. Πρέπει να αποφασίσουν να σταματήσουν τις θυσίες για το κεφάλαιο, το οποίο είτε σε φάση κρίσης είτε σε φάση ανάπτυξης θα τους τσακίζει. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα λαϊκά στρώματα μπορούν να ικανοποιήσουν τις δικές τους σύγχρονες ανάγκες αν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και σαλπίσουν τη δική τους αντεπίθεση για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με το λαό στην εξουσία. 

Πηγή: 902.gr